ستارهبارون
ستاره کلهر
قلم ممنوعه...
نوشتن برای من، تسکینِ ذهن است. آمیزشِ قلم و اندیشه، مرزی نمیشناسد و ممنوعیتی را برنمیتابد. من صرفن نمینویسم تا کسی بخواند؛ بودن یا نبودنِ خواننده تفاوتی در اصلِ نوشتن ایجاد نمیکند. هرچند داشتنِ مخاطبی همسو با اندیشهها و حتی منتقد به قلم انگیزهی آموختن میبخشد و به ذهن توانِ پرواز و شکفتن.اما به تعبیرِ صادق هدایت: یک چیزهایی هست که نمیشود به دیگری فهماند، نمیشود گفت.پس چه باک اگر کسی نوشتههایم را نخوانَد؟اینگونه قلمزدنها، در
برچسب:
نویسنده: آرشان یوسفی